Entry นี้เรามาเปิดโลกกว้างทางด้านเสื้อผ้าไปอีกก็แล้วกันนะคะ เพราะจะมาพูดถึงเรื่อง.....
 
แต่นแต๊นนนนนนนนนนน =====>>
 
 
"การตัดเย็บเสื้อผ้า"
 
 
บอกให้นิดนึงว่า หลังจากเรียนแพทเทิร์นเสร็จแล้ว เราก็เรียนต่อที่เดิม (ศูนย์ฝึกอาชีพสวนลุมพินี) แต่ย้ายแผนกไปที่ "แผนกตัดเย็บเสื้อผ้าบุรุษ" ซึ่งวิทยากรที่สอนก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็นลูกหม้อของที่นี่นั่นแหละค่ะ
 
อ.อั้ม สุรเชษฐ์ หรือที่หลายๆคนเรียกว่า "พี่อั้ม" (นี่นึกชื่อจริงๆอาจารย์ตั้งนาน เพราะคุ้นกับเรียกชื่อเล่นมากกว่า)
 
อ.อั้มนี่นับว่าอายุน้อยที่สุดในบรรดาวิทยากรด้วยกันเองแล้วนะคะ อ.อั้มเรียนที่นี่ จนรับงานมาตัดเย็บที่โรงเรียน (ขอเรียกสถานที่นี้ว่า "โรงเรียน" ก็แล้วกันค่ะ) แล้วสุดท้ายก็บรรจุมาเป็นวิทยากรที่นี่พร้อมๆกับเปิดร้านตัดเย็บค่ะ อาจารย์ฝีมือเนี้ยบมาก แทบว่าไม่มีเย็บพลาดแม้แต่ฝีเข็มเดียว และเป็นคนที่ครูแต๋มบอกว่าเราต้องไปเรียนกับอาจารย์ท่านนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม
 
อาจารย์อั้มสอนตัดเย็บชายวันจันทร์-ศุกร์ 9.00-14.00 น.  ที่สำคัญคืออาจารย์เป็นคนที่น่ารักมาก ใจดีมาก และเป็นคนที่ตามเทรนด์แฟชั่นสมัยใหม่อยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่อาจารย์สอนจะ up to date ค่ะ ย้ำว่าถ้าใครต้องการทำงานทางด้านนี้จริงๆ ต้องเรียนให้ครบทั้ง pattern และ sewing (ตัดเย็บ)
 
หลักๆเลยที่เรียนตัดเย็บชาย เราต้องรู้หลัก "นิ้ว" ไม่ใช่ "เซนติเมตร" อย่างที่เรียนมาจาก pattern
 
หยิบไม้บรรทัดมาค่ะ Kiss
 
 
1 นิ้ว จะแบ่งเป็น 8 ช่อง แต่ละช่องเรียกว่า 1 ขีด
 
2 ช่อง = 1 กระเบียด
4 กระเบียด = 1 นิ้ว
 
หลักๆก็แค่นี้ค่ะ เวลาพูดกันจะได้สื่อสารกันถูก เช่น หนึ่งนิ้วสามกระเบียด ห้าขีด(หรือสองกระเบียดกับหนึ่งขีด) นิ้วครึ่ง(ก็สองกระเบียดนั่นแหละ)
 
........
 
ตัดเย็บชายหลักๆของเราก็จะเรียนเรื่องต่อไปนี้ค่ะ
 
 
เสื้อฮาวาย
 
อันนี้ง่ายสุดแล้ว อาจารย์จะให้เราไปเลือกผ้าที่ชอบเอาเอง แล้วแต่เราจะดีไซน์ออกแบบกันเลยว่าอยากได้ปกสีอะไร ตัวเสื้อสีอะไร อย่างที่บอกคือแล้วแต่ชอบจริงๆ จินตนาการพรั่งพรูมาก แต่ว่าเรื่องยาก คือ การที่เราต้องนั่งเย็บผ้าด้วยจักรเป็นครั้งแรก บอกเลยว่าเสื้อตัวแรกในชีวิตจริงๆค่ะ เราเลือกผ้าคอตตอนญี่ปุ่นพิมพ์ลายเงามิกกี้เม้าส์
 
 
 
 
เสื้อเชิร์ตแขนยาว
 
ตัวนี้มันยากมากกกกกกกกกก เราถึงกับร้องไห้หน้าจักรเย็บผ้าแล้วคิดจะเลิกเรียนเพราะเสื้อเชิร์ตนี่แหละ เข้าปกยากที่สุดเลยเพราะเราไม่ชำนาญนั่นเอง ได้มี้แต๋มมานั่งลูบหัวลูบหางปลอบอยู่พักใหญ่เลยทำเสร็จและเลิกใจปลาซิว 5555555555+
 
 
 
กางเกงนอนขายาว
 
ตัวนี้ชอบมากค่ะ ตัดไว้สองสามตัวเลย มีตัดให้คนอื่นด้วยนะคะ
 
 
 
 
แล้วก็จะมีพวกกางเกงขายาวทรงสแล็ค แล้วแอดวานซ์เป็นกางเกงยีนส์ (ไม่มีรูปนะคะ) อะไรทำนองนั้นค่ะ
 
อาจารย์จะให้เวลาเราตัดเสื้อผ้าตัวนึงราวๆ 2 อาทิตย์ แต่เราเป็นคนงกวิชามากๆ เลยรีบทำให้เสร็จ แล้วบางทีช่วงพักระหว่างรอบเรียนกลางวันกับภาคค่ำ เราก็ขออนุญาตใช้จักรกระเป๋าหิ้วของอาจารย์อั้มมาใช้ (ถ้าวันไหนอาจารย์กลับช้า) อาจารย์ก็ให้ยืมค่ะ งานเราก็เสร็จเร็วมากในขณะที่เพื่อนยังไม่เสร็จ ทำให้เรามีเวลาหลายวันก็เลยตัดสินใจไปซื้อผ้าแล้วเอาแพทเทิร์นจากคลาสเรียนของครูแต๋มคลาสก่อนมาลองตัดเย็บดูแบบการตัดเย็บเสื้อผ้าผู้หญิง ทำให้รู้ว่ารายละเอียดยิบย่อยมันต่างกันตั้งแต่กระบวนการเขียนแพทเทิร์นแล้ว ตลกตรงที่เราเรียนตัดเย็บชายนะ แต่จบออกมาดันเย็บเป็นทั้งชายทั้งหญิงเลย
 
เราว่าเราโชคดีอยู่อย่างนึงคือได้ช่วงงานอาจารย์อั้มเขียนแพทเทิร์นเสื้อผ้าซึ่งเป็นการฝึกฝีมือและความเข้าใจไปในตัว เชื่อมั้ยว่าเราเขียนจนเก็บไปฝันเลยค่ะ ว่ากำลังเขียนแล้วเส้นในกระดาษมันเรืองแสงขึ้นมา กระดาษมันลอยขึ้นมาประกบตัวเราจนเป็นเสื้อตัวนึง เส้นเกล็ด ปิดทรงตรงนั้นตรงนี้มันเคลื่อนย้ายตำแหน่งไปมาได้เหมือนจะบอกเราว่า เห็นไหม ถ้าเราทำเกล็ดทรงตรงนี้ รูปร่างมันจะได้ยังไง 5555555555+ สุดท้ายสะดุ้งตื่น จู่ๆก็มาเข้าใจว่าที่เรียนๆมาทั้งแพทเทิร์นและตัดเย็บ ความรู้มันตกตะกอนในสมองแล้วจัดระเบียบขณะฝันนั่นเองค่ะ
 
พอเรียนจบออกมา..... เราก็แต่งงานพอดี
 
กางเกงตัวนี้ขามันบานมากๆ แมวที่บ้านมุดเข้าไปเล่นในกางเกงหลายทีแล้วด้วย อิอิ

edit @ 11 May 2015 16:58:53 by ยัยป๋น

Comment

Comment:

Tweet